Monitorowanie

Poziom falownika, poziom stringu i poziom modułu

Szczegółowość danych jest pierwszą decyzją, ponieważ determinuje ona zarówno koszty, jak i to, jak awaria będzie wyglądać na ekranie.

• Poziom falownika to baza dostępna w każdym inwerterze: całkowita moc wyjściowa AC, uzysk dzienny i skumulowany, sprawność, temperatura oraz kody błędów. Informuje on, że instalacja pracuje. Nie mówi jednak, który z czterdziestu paneli sprawia problem.
• Poziom stringu oznacza napięcie i natężenie dla każdego MPPT, co raportuje większość nowoczesnych falowników, a większe jednostki prezentują osobno dla każdego stringu. Dwa stringi o tej samej orientacji powinny pracować z dokładnością do kilku procent, więc rozbieżność pozwala zlokalizować usterkę w konkretnym stringu na jednej z połaci dachu.
• Poziom modułu wymaga zastosowania optymalizatorów lub mikrofalowników i podaje napięcie, natężenie oraz uzysk dla każdego panelu. Jest to niezbędne na dachach z kominami, lukarnami lub częściowym zacienieniem i jest to jedyny widok, który wskazuje konkretny panel do wymiany.
• Koszt a wartość: na niezacienionym dachu południowym z dwoma czystymi stringami poziom stringu odpowie na prawie każde pytanie. Na złożonym dachu o wielu orientacjach poziom modułu zwraca się przy pierwszej konieczności odnalezienia jednego uszkodzonego panelu.

Monitoring zużycia wymaga licznika

Falownik mierzy tylko to, co produkuje. Nie widzi czajnika, pompy ciepła ani wallboxa, więc każda wartość dotycząca autokonsumpcji, importu lub eksportu musi pochodzić z oddzielnego pomiaru w punkcie przyłączenia do sieci. Jest to inteligentny licznik na głównym przyłączu, za licznikiem energetycznym, a przed każdym odbiornikiem i przyłączem AC falownika, połączony z falownikiem lub loggerem za pomocą RS485 Modbus RTU.

• Bez licznika portal pokazuje wyłącznie produkcję. W takim przypadku wskaźniki autokonsumpcji są jedynie szacunkami, a nie pomiarami.
• Z licznikiem otrzymujesz dwukierunkową moc na fazę, dzięki czemu portal może rozróżnić produkcję, bezpośrednią autokonsumpcję, ładowanie baterii i eksport.
• Liczba faz zależy od zasilania, a nie od falownika. Zasilanie trójfazowe wymaga licznika trójfazowego, nawet jeśli za nim znajduje się falownik jednofazowy.
• Sub-metering pompy ciepła, wallboxa lub lokalu najemcy wymaga dodatkowego licznika w danym obwodzie, który większość portali wyświetla jako oddzielny kanał.

Rejestratory danych i bramki dla instalacji z wieloma falownikami

Pojedynczy falownik domowy z modułem komunikacyjnym nie wymaga żadnych dodatkowych urządzeń. Gdy w instalacji znajduje się więcej niż jeden falownik lub gdy w jednym miejscu muszą pojawić się liczniki, baterie i systemy zewnętrznych dostawców, zadanie to przejmuje rejestrator danych lub bramka.

• Agregacja: rejestrator odpytuje kilka falowników poprzez łańcuch RS485 lub Ethernet i prezentuje obiekt jako jedną instalację, z łączną produkcją i szczegółami dla każdego urządzenia.
• Pojemność urządzeń: rejestratory są projektowane na określoną liczbę urządzeń, zazwyczaj od kilkunastu do kilkudziesięciu falowników na jednostkę. Przed zaprojektowaniem magistrali sprawdź limit oraz listę obsługiwanych urządzeń.
• Lokalny zapis: rejestrator buforuje odczyty w przypadku awarii internetu i przesyła je po przywróceniu połączenia, dzięki czemu przerwa w łączności nie powoduje trwałej luki w danych.
• Kontrola eksportu: w większych instalacjach to rejestrator, a nie poszczególne falowniki, stosuje limit mocy dla całego obiektu na podstawie odczytu licznika w punkcie przyłączenia.
• Obiekty komercyjne: w przypadku zastosowania komercyjnych magazynów energii, bramka zazwyczaj koordynuje również proces ładowania i rozładowania oraz raportuje stan baterii do tego samego portalu.

Otwarte protokoły kontra zamknięte portale

Większość producentów oferuje bezpłatny portal w chmurze oraz aplikację. Jest to wygodne, ale tworzy również zależność: portal definiuje to, co możesz widzieć, konto jest właścicielem instalacji, a producent decyduje, jak długo przechowywana jest historia i czy istnieje interfejs API. W przypadku domu jednorodzinnego jest to zazwyczaj rozwiązanie akceptowalne. W przypadku obiektów komercyjnych, spółdzielni mieszkaniowych lub każdego, kto posiada system zarządzania energią, warto przed zakupem sprawdzić, jakie dane sprzęt udostępnia lokalnie.

• Modbus TCP przez Ethernet to najpopularniejsza otwarta droga komunikacji. Falownik lub rejestrator działa jako serwer w sieci lokalnej, a każdy klient – od systemu zarządzania budynkiem po oprogramowanie open-source – może odczytywać rejestry.
• Modbus RTU przez RS485 to ten sam protokół na dwuprzewodowej magistrali szeregowej, stosowany w licznikach oraz falownikach bez portu Ethernet. Łącz urządzenia w łańcuch (daisy chain), stosuj ekranowaną skrętkę i terminuj długie linie rezystorem 120 Ω.
• SunSpec to zestandaryzowana mapa rejestrów oparta na Modbus, dzięki czemu zgodne urządzenie można odczytać bez dokumentacji mapowania specyficznej dla danej marki.
• Interfejsy REST API udostępniane przez portal pozwalają na pobieranie danych historycznych do własnych raportów, choć mogą obowiązywać limity zapytań, a na niektórych platformach dostęp jest płatny.
• MQTT pojawia się w niektórych rejestratorach i bramkach zewnętrznych i nadaje się do przesyłania wartości w czasie rzeczywistym do lokalnego managera energii z całkowitym pominięciem chmury.

Alerty, zdalna diagnostyka i umowy serwisowe

Dla instalatora objętego obowiązkiem serwisowym monitoring jest narzędziem, które sprawia, że realizacja tego obowiązku staje się opłacalna. Wartością nie jest sam panel sterowania, lecz wiedza o awarii przed klientem i przybycie na miejsce z odpowiednią częścią zamienną.

• Reguły alarmowe: zero produkcji w ciągu dnia, utrata komunikacji, odchylenie jednego stringu od sąsiedniego, kody błędów falownika, ostrzeżenia o rezystancji izolacji oraz, w przypadku baterii, nieprawidłowy stan naładowania.
• Widok floty: portale instalatorskie wyświetlają wszystkie systemy na jednym koncie wraz ze statusem, dzięki czemu jeden ekran zastępuje logowanie do trzydziestu różnych kont klientów.
• Zdalna diagnostyka: zdalne odczytywanie historii błędów i wersji oprogramowania sprzętowego zmienia wiele wizyt serwisowych w zwykłą rozmowę telefoniczną, a niektóre marki umożliwiają zmianę parametrów lub aktualizację firmware'u za pośrednictwem tego samego łącza.
• Dowody: producent rozpatrujący reklamację dotyczącą wydajności wymaga danych szeregów czasowych. Właśnie ciągła rejestracja danych od dnia uruchomienia systemu stanowi dla niej podstawę.
• Uprawnienia dostępu: rozdziel konta instalatora i właściciela już na samym początku. Współdzielenie jednego logowania sprawia, że późniejsze przekazanie systemu lub zmiana instalatora staje się uciążliwa.

Przechowywanie i eksport danych

Zasady retencji danych różnią się drastycznie i rzadko są czytane przed uruchomieniem systemu. Portale zazwyczaj przechowują dane o wysokiej rozdzielczości (wartości co pięć lub piętnaście minut) przez ograniczony czas liczony w miesiącach, a następnie kondensują je do sum dziennych, miesięcznych i rocznych przechowywanych przez lata. Jeśli do sprawy gwarancyjnej będziesz potrzebować danych pięciominutowych sprzed trzech lat, skonsolidowane sumy okażą się bezużyteczne.

Sprawdź trzy rzeczy, zanim zaczniesz polegać na danej platformie. Czy portal oferuje eksport do formatu CSV lub Excel i z jaką rozdzielczością. Czy dostępny jest interfejs API oraz czy jest on bezpłatny, czy dodatkowo płatny. I czy sprzęt może rejestrować dane również lokalnie, za pomocą protokołu Modbus TCP do własnej bazy danych, co jest jedynym rozwiązaniem zapewniającym niezależność zapisów od decyzji biznesowych producenta. Ustal również, kto jest właścicielem konta systemu, ponieważ to posiadacz konta, a nie właściciel instalacji, zazwyczaj kontroluje dane i możliwość ich przeniesienia.

Szybkie porównanie poziomów monitoringu

Przesuń tabelę w lewo