Złącza

Nigdy nie łącz złączy różnych producentów: czego w rzeczywistości wymaga norma IEC 62852

IEC 62852 to norma dotycząca złączy DC stosowanych w systemach fotowoltaicznych. Kwalifikuje ona złącze jako parę, testując rezystancję styków, wzrost temperatury, ochronę przed wnikaniem, działanie mechaniczne i starzenie się tej konkretnej kombinacji. Wtyczka od producenta A i gniazdo od producenta B nigdy nie były testowane razem, więc taka kombinacja jest niezatwierdzona, niezależnie od tego, jak dobrze do siebie pasują.

• Obudowy są kopiami, styki już nie. Średnica pinu, geometria sprężyny, grubość powłoki i siła nacisku różnią się między producentami, a niewielkie różnice zmieniają rezystancję styków i sposób, w jaki zmienia się ona z wiekiem.
• Uszczelnienie to również system. Położenie o-ringu i skok zatrzasku różnią się, więc zmieszana para może się zatrzasnąć bez pełnego dociśnięcia uszczelki.
• Jest to również problem dokumentacyjny. Para mieszana przerywa łańcuch badań typologicznych, co jest weryfikowane przez ubezpieczycieli i inspektorów po wybuchu pożaru.
• Praktyczna zasada: jeden system złączy w całej instalacji, od przewodów modułu aż do wejścia falownika. Jeśli moduły przyjechały z innym systemem niż ten, który masz w magazynie, wymień końcówki w polu, a nie końcówki modułów.

Płeć, polaryzacja i kierunki połączeń

Złącza fotowoltaiczne są polaryzowane poprzez rodzaj styku, a nie kolor: jedna połowa posiada pin (tradycyjnie styk męski), a druga gniazdo (żeńskie). Obie części są osłonięte tak, aby nie można było dotknąć styku pod napięciem, dlatego niepołączone złącze nadal zapewnia ochronę przed dotknięciem palcem IP2X.

• W module: fabryczne przewody są wcześniej zakończone i zgodnie z powszechną konwencją przewód dodatni posiada styk męski, a ujemny żeński. Przed przecięciem jakiegokolwiek przewodu potwierdź to z oznaczeniami na puszce przyłączeniowej, ponieważ konwencje różnią się w zależności od producenta.
• Między modułami: panele łączą się szeregowo (wtyk do gniazda), więc string tworzy się bez użycia adapterów.
• Na końcach stringu: dwa kable polowe prowadzące z powrotem do skrzynki sumującej lub falownika muszą mieć płeć przeciwną do przewodów modułu, z którymi się łączą, i być oznakowane polaryzacją na obu końcach.
• Odwrócona polaryzacja na falowniku to nie tylko błąd braku uzysku. W niektórych jednostkach hybrydowych i off-grid uszkadza to stopień wejściowy, dlatego przed podłączeniem należy wykonać pomiar miernikiem.

Parametry, przekrój kabla i zaciskanie

Obecne produkty mają znamionowe napięcie 1500 V DC, co z zapasem pokrywa potrzeby instalacji domowych i odpowiada nowoczesnym farmom komercyjnym; wciąż istnieją starsze komponenty 1000 V, których nie wolno stosować powyżej ich wartości znamionowej. Prąd znamionowy zależy od styku i przewodnika i ulega obniżeniu wraz ze wzrostem temperatury otoczenia, więc złącze na czarnym dachu w sierpniu nie pracuje zgodnie z wartościami z karty katalogowej.

• 4 i 6 mm² to dwa przekroje, które mają znaczenie w przypadku kabli solarnych. Tulejka styku jest dopasowana do jednego z nich, a dławik musi odpowiadać zewnętrznej średnicy kabla, a nie tylko przekrojowi miedzi.
• Zaciskaj przy użyciu odpowiedniej matrycy. Używaj profilu matrycy określonego dla danego styku i przekroju. Zbyt mała matryca przecina druciki, a zbyt duża pozostawia połączenie, które ulega poluzowaniu.
• Nigdy nie lutuj styku solarno-fotowoltaicznego. Lutowanie powoduje podciąganie cyny wzdłuż drucików i tworzy sztywne miejsce, które pęka pod wpływem wibracji i cykli termicznych; wysoka temperatura niszczy powłokę styku, a lutowane połączenie anuluje homologację złącza.
• Wykonaj próbę pociągnięcia. Po zaciskaniu, a przed montażem obudowy, pociągnij styk w stronę kabla. Nie może się on poruszyć. Producent podaje minimalną siłę wyrywania dla danego przekroju, a zacisk, który puszcza przy próbie ręcznej, nigdy by jej nie osiągnął.
• Dokręć dławik do wskazanej wartości. Dokręcenie ręczne pozostawia uszczelkę otwartą, a zbyt mocne ją odkształca.

Złącza Y oraz powody, dla których wymagają one zabezpieczenia stringów

Złącze Y (równoległe) łączy dwa stringi w jedną parę przewodników, co jest przydatne, gdy inwerter ma mniej wejść MPPT niż jest stringów lub gdy dwa krótkie stringi muszą zostać połączone, aby osiągnąć wymagany zakres napięcia. Zmienia to zachowanie układu w przypadku awarii, więc nigdy nie jest to decyzja czysto mechaniczna.

• Tylko identyczne stringi. Ten sam typ modułu, ta sama liczba, ta sama orientacja. Łączenie równoległe nierównych stringów marnuje różnicę w potencjale i obciąża jeden string kosztem drugiego.
• Ryzykiem jest prąd zwrotny. Jeśli jeden string ulegnie awarii, sprawne stringi będą podawać do niego prąd zwrotny. Karta katalogowa modułu określa maksymalny prąd bezpiecznika szeregowego. Gdy połączymy równolegle tyle stringów, że łączny prąd zwrotny może przekroczyć tę wartość, obowiązkowe stają się bezpieczniki gPV do stringów, w obu biegunach w przypadku układu pływającego.
• Dwa stringi w układzie równoległym często nie wymagają bezpieczników, ponieważ pojedynczy string nie może przekroczyć limitu modułu, jednak zawsze należy to sprawdzić w karcie katalogowej modułu, zamiast polegać na domysłach.
• Złącza Y przenoszą podwójny prąd. Kabel za odgałęzieniem musi być dobrany do sumy prądów, a samo odgałęzienie musi posiadać odpowiedni prąd znamionowy.
• Złącza Y są adapterami bez bezpieczników. Nie zapewniają one żadnej własnej ochrony, dlatego w przypadku więcej niż dwóch stringów lepszym rozwiązaniem jest odpowiednia skrzynka sumująca z gniazdami bezpiecznikowymi.

Starzenie pod wpływem UV i rodzaje awarii, z którymi się spotkasz

Obudowy złączy są formowane z polimeru stabilizowanego przeciwko promieniowaniu UV, jednak stabilizator z czasem ulega zużyciu. Na dachu skierowanym na południe tania, niestabilizowana obudowa w ciągu kilku sezonów staje się kredowa i krucha: zatrzask pęka przy pierwszym serwisowym rozłączeniu, uszczelka twardnieje, dostaje się woda i dochodzi do korozji styków, aż oporność wzrośnie i połączenie zacznie się nagrzewać. To jest mechanizm stojący za większością pożarów złączy.

• Chronić złącza przed stojącą wodą i nie kłaść ich bezpośrednio na powierzchni dachu. IP68 to klasa szczelności określająca odporność na zanurzenie w ramach konkretnego testu, a nie zezwolenie na pozostawienie połączenia w rynnie na dwadzieścia lat.
• Wspierać kabel za pomocą odpornych na promieniowanie UV klipsów, aby złącze nigdy nie przejmowało ciężaru pętli ani siły wynikającej z ruchów termicznych.
• Zaślepiać niewykorzystane części złączy. Zaślepki uszczelniające chronią złącza oczekujące na kolejną sekcję maty przed brudem i wilgocią.
• Zwracać uwagę na sygnały ostrzegawcze podczas serwisu: odbarwione lub odkształcone obudowy, zatrzask, który nie klika, zielony tlenek na pinie oraz nagrzane złącze widoczne w kamerze termowizyjnej przy pełnym prądzie stringu.

Szybkie porównanie złączy

Przesuń tabelę w lewo